Showing posts with label πολιτική. Show all posts
Showing posts with label πολιτική. Show all posts

Wednesday, October 10, 2007

Αϊ αμ μπακ


Ένας συνδυασμός γεγονότων κατά την διάρκεια των τελευταίων ημερών είχε ως αποτέλεσμα να μην έχω internetική πρόσβαση και κατά συνέπεια να μην μπορώ επ ουδενί να postάρω. Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι θα μου πείτε, ότι η απουσία μου πέρασε απαρατήρητη θα μου πείτε, και όλα αυτά τα ωραία που μπορούν να μου δώσουν κουράγιο και δύναμη για να συνεχίσω την παραγωγή των πονημάτων μου.

Ο λόγος όμως που έθιξα το θέμα της απουσίας μου από τα blogging δρώμενα δεν ήταν άλλος από την επιθυμία να ζητήσω ταπεινά συγγνώμη για την παρολίγο μετατροπή του blog σε κομματικό όργανο της Χαριλάου Τρικούπη από το Ergazomeno -για την αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ από τις στάχτες του –Agori (ο οποίος παρεμπιπτόντως μετά από τον χαρακτηρισμό της υποψηφιότητας Σκαναδαλίδη ως «Βήμα Εμπρός» πετάει και ένα αφιέρωμα στον Che για ξεκάρφωμα αλλά και για να κάνει το «άνοιγμα» προς τα αριστερά και να αναδείξει την πολυσυλλεκτικότητα του πράσινου ήλιου..).Α, και για να ευλογήσουμε λίγο τα γένια μας, πείτε μου πόσο μπροστά έβλεπα ο μπούστης όταν αρκετά πριν τις εκλογές έβαζα το poll για πιθανότητα διάσπασης ΠΑΣΟΚ. Χαραμίζομαι, πάντα το λεγα..

Having said that, πάμε για ένα ποτ πουρί από σχολιασμό καθημερινότητας:

Χριστόδουλος: Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, η περιπέτεια της υγείας του συγκινεί το Πανελλήνιο και ανεβάζει θεαματικά την δημοτικότητα του (δώρο άδωρον βεβαίως καθώς τα σάβανα δεν έχουν τσέπες). Τόση ιατρική παραθυρολογία, από την εποχή του Ωνάσειου είχαμε να απολαύσουμε. Το πιο ωραίο σχόλιο που άκουσα ήταν το «Σε αντίστοιχες καταστάσεις συνήθως λέμε το –Τώρα έφυγε από τα χέρια των γιατρών και είναι στα χέρια του Θεού-στην περίπτωση του Χριστόδουλου λέμε το - Τώρα έφυγε από τα χέρια των γιατρών και είναι στα χέρια των δημοσιογράφων…». Οι οποίοι δημοσιογράφοι, βάλε κανα 3αρι μήνες (minimum) μπες βγες Χριστόδουλου στα νοσοκομεία και παράλληλο συμπούρμπουλο στην Σύνοδο για την διαδοχή του (ποια διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ και μαλακίες, εκεί να δείτε τι θα γίνει και πόσες κασέτες με εύηχα ονόματα όπως Σούζη, Λούση, Κάλλια έχουν να κυκλοφορήσουν) το ξεπέταξαν εύκολα το 2007 από άποψη υλικού για σχολιασμό.

ΠΑΣΟΚ-Διαδοχή: Τροφή για τις καλοκαιρινές επιθεωρήσεις στο Δελφινάριο. Έχει πλέον από όλα ο μπαξές. Και εκβιασμούς –από Γιωργάκη-για παροχή κοινοβουλευτικής υποστήριξης, και κατηγορίες για επικείμενη νοθεία με διπλοεγγεγραμμένα μέλη, και χτυπήματα κάτω από τη μέση με αναφορές στη συμπεριφορά Γιωργάκη όταν μας τελείωνε ο Ανδρέας (με ζουμ στη δακρυσμένη μάπα της Λιάνη), και καθιέρωση της πολιτικής ομάδας των «βαρώνων»(άκου βαρώνοι..). Και ο πυρήνας του ΠΑΣΟΚ να μοιάζει με το μετέωρο βήμα του πελαργού όσον αφορά τον ποιον θέλουν για αρχηγό, αφού για το συγκεκριμένο ζευγάρι δεν ισχύει ούτε καν το «στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος». Για να δούμε τι θα δούμε ακόμα..

Μπάλα: Η 2η Οκτωβρίου κατατάσσεται πλέον μεταξύ 28ης Οκτωβρίου και 25ης Μαρτίου για τους απανταχού γαύρους ως ημέρα Εθνικής Παλιγγενεσίας. Τόσες χαρούμενες ανδρικές φάτσες ούτε σε ζωντανό διαγωνισμό του PlayBoy. Μέχρι και φωταγώγηση του Πειραιά είχαμε (α ρε Μπανανία) για το εκτός έδρας ευρωπαϊκό ξεπαρθένιασμα. Ντακς, μπράβο και επιτέλους και εύγε και υπάρχει τελοσπάντων θεός, αλλά όχι ρε φίλε και «Μπορούμε και το διπλό στο Μπερναμπέου». Πες μας τι πίνεις και δεν μας δίνεις. Και ο Τάκης σε 35 λεπτά έγινε Τάκαρος, και ο «γούνινος» Κοβάσεβιτς έγινε «Φονιάς», και ο Τζορτζεβιτς έγινε «Τζόβενιτς» και γενικότερα ξεδιπλώθηκαν όλες αυτές οι αρετές που κατατάσσουν τους έλληνες οπαδούς στις πρώτες θέσεις της αντικειμενικότητας, της υπομονής και της σταθερότητας απόψεων.


Δελτίο Ειδήσεων του ΣΤΑΡ: Κάνω χθες zapping στην τηλεόραση και πέφτω πάνω στο δελτίο ειδήσεων του ΣΤΑΡ. Ο Αιμίλιος Λιάτσος (Καλήσαςνύχτα) χαμογελαστός ανακοινώνει το επόμενο θέμα που είναι «Αν μια γυναίκα θέλει να κρατήσει ζωντανή τη σχέση της, πρέπει να κάνει στον άντρα της striptease». Σε αυτό το σημείο κανονικά θα έπρεπε το χέρι μηχανικά να αλλάξει κανάλι εν μέσω υποσυνείδητων γαμωσταυριδιών αλλά εγώ συνέχισα γιατί α) σκάει στα καπάκια υπότιτλος «ο ρόλος των βλακών στο κοινωνικό γίγνεσθαι», το οποίο αν μη τι άλλο δημιουργεί κάποιο ενδιαφέρον και β) ο άνθρωπος είναι ζώο και άβυσσος η ψυχή του και όλα αυτά τα κλισέ που δικαιολογούν κάθε είδους ανεξήγητη μαλακία του εγκεφάλου. Και ενώ περιμένω λοιπόν να ακούσω μια συνέχεια του στυλ «σύμφωνα με τελευταία ιατρική έρευνα» ή τουλάχιστον «σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση στην Αμερική», η χαρακτηριστική φωνή του Λιάτσου με αποτελειώνει λέγοντας «αυτή την δήλωση μας έκανε η Μαρία Σκορδοπούτσογλου. Η Μαρία Σκορδοπούτσογλου συμμετείχε πέρυσι στο τηλεπαιχνίδι του Ανδρέα Μικρούτσικου Μεγάλο Παζαρι». Αυτό ήταν. Τα λόγια του ήταν σαν κλωτσιές στο κεφάλι σε πεσμένο στο έδαφος άνθρωπο. Η ώρα ήταν 20:15 (έχει σημασία η ώρα γιατί ακόμα και στο –ο Θεός να το κάνει-Δελτίο Ειδήσεων του ΣΤΑΡ υπάρχει κάποιου είδους λογική του στυλ «τα πιασάρικα θέματα νωρίς, τα πιο ελαφριά προς το τέλος») και κατά τα φαινόμενα η δήλωση «Αν μια γυναίκα θέλει να κρατήσει ζωντανή τη σχέση της, πρέπει να κάνει στον άντρα της striptease» από το στόμα της εξέχουσας προσωπικότητας Μαρίας Σκορδοπούτσογλου είχε αξιολογηθεί ως α)είδηση ικανή να μπει στο Δελτίο (που για τα δεδομένα του ΣΤΑΡ εν πάση περιπτώσει «τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα) και β) ως σημαντική είδηση, για να πάρει τέτοια χρονική θέση στα πλαίσια του Δελτίου. Και βέβαια, το υπόλοιπο του ρεπορτάζ για το θέμα να είναι διανθισμένο με ποικίλες ναζιάρικες, σεξουαλικές, ημίγυμνες πόζες της κας.Σκορδοπούτσογλου (τις οποίες φαλλοκρατικά ομολογώ ότι «ρούφηξα» σαν νεράκι..).
Και ερωτώ. Το ΕΣΡ, που έχει ρίξει πρόστιμα για ανταλλαγή αντρικού γλωσόφιλου στην TV, που έχει επιβάλλει την μεταφορά εκπομπών-reality μετά τα μεσάνυχτα λόγω του χρησιμοποιούμενου λεξιλογίου, που τέλος πάντων σε κάθε ευκαιρία προτάσσει τα·στήθη του για την προάσπιση των χρηστών ηθών, δεν μπορεί τουλάχιστον να επιβάλλει αλλαγή ονόματος (γιατί για αλλαγή περιεχομένου μωρέ μου) στο Δελτίο Ειδήσεων του ΣΤΑΡ; Ας το βγάλουν «Τα άπλυτα στη φόρα», «Η χαρά του μπανιστιρτζή», «Εδώ θα δείτε ότι ντρέπονται να δείξουν οι άλλοι» ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ.Συγχίστηκα.Τέλος.

Friday, August 17, 2007

Ναι αλλά τους πήραμε το Euro


Άρτι αφιχθείς στο κλεινόν άστυ μετά από ολιγοήμερη αδειούμπα εις τας Πορτογαλίας. Με γεμάτο το memory stick της φωτογραφικής, τις αποσκευές τίγκα στα μπουκαλάκια-σουβενίρ από Μαδέϊρα και Πόρτο και έχοντας μάθει πλέον ότι ο μπακαλιάρος (trademark φαγητό Πορτογαλίας) μαγειρεύεται με περισσότερους από ένα τρόπους.

Α ναι, και με ενισχυμένη την πεποίθηση ότι ζούμε στην by far ασχημότερη πρωτεύουσα της Ευρώπης. Όπως επίσης και ότι ο ισχυρισμός «Τι τα θες ρε φιλαράκο, τα πράγματα δουλεύουν σωστά μόνο σε κάτι Αγγλίες και Γερμανίες» είναι τρελός στρουθοκαμηλισμός.

Όποτε έπεφτε το μάτι μου σε έρευνες σχετικά με βασικά στατιστικά δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης-από οικονομικούς δείκτες μέχρι διείσδυση internet-στην πλειονότητα των περιπτώσεων είχαμε την Πορτογαλία από κάτω μας. Μια χώρα με ίδιο πληθυσμό, παραπλήσια έκταση και παρόμοιες πλουτοπαραγωγικές πηγές με την Ελλάδα. Μια χώρα με σχεδόν ταυτόσημη πορεία κατά την τελευταία 30αετία («βγήκε» από-μακρά –περίοδο δικτατορίας το 1974, μπήκε στην Ευρ.Κοινότητα λίγα χρόνια μετά από εμάς). Θα μπορούσε να πει κανείς ότι διαφέρουμε μόνο στο ότι η Πορτογαλία αντλεί φθηνό εργατικό δυναμικό από τις πρώην αποικίες της ενώ εμείς από τις γύρω βαλκανικές περιοχές. (*Βλέπε παρακάτω)

Και όμως. Μπορεί όντως ο μέσος βασικός μισθός του Πορτογάλου να είναι χαμηλότερος από του Έλληνα. Μπορεί όντως το ΑΕΠ μας να αυξάνεται με ρυθμό μεγαλύτερο του αντίστοιχου Πορτογαλλικού. Μπορεί τέλος να φάγαν «π..τσα στην πρεμιέρα, π..τσα και στον τελικό»στο Euro.

Αλλά σε επίπεδο υποδομών (δρόμοι, μετρό, τρένα), «φιλικότητας» προς τον τουρίστα αλλά και τουριστικής αξιοποίησης στον μέγιστο δυνατό βαθμό (φανταστείτε ότι η περιήγηση στην Μαδέϊρα περιελάμβανε επίσκεψη στον «ψηλότερο παραθαλάσσιο λόφο της Ευρώπης και δεύτερο ψηλότερο στον κόσμο»-άκου κατηγορία,go figure) και γενικότερης αισθητικής (ειδικά αν συγκρίνουμε Αθήνα/ Θεσσαλονίκη με Λισσαβόνα/ Πόρτο) τρώμε τρελό ξύλο. Οι διαφορές αυτές (κατόπιν συζητήσεων με locals άλλα και Έλληνες που έχουν επισκεφτεί επανειλημμένα τη χώρα, με διαφορά κάποιων ετών ώστε να μπορούν να συγκρίνουν) αποδίδονται κυρίως στην σωστή-ή τέλος πάντων σωστότερη από εμάς-διαχείριση των γαμωκοινοτικών επιδοτήσεων και σε μια στοιχειώδη οργάνωση και κεντρικό σχεδιασμό.

Και αυτοί αγόρασαν Porsche Cayenne και Cherokee με τα ΚΠΣ, και αυτοί έφτιαξαν βιλλίτσες και πήραν φουσκωτά, αλλά προφανώς λιγότερα από εμάς και περίσσεψαν και κάτι «ψιλά» για έργα. Και αυτοί τραβάνε ζόρια με τον άρτο ημών τον επιούσιο αλλά έφτιαξαν ή/και διατήρησαν τους δέκα πεζοδρόμους τους για βολτάρισμα, το «γαμάτο» γραφικό τραμάκι τους για σεργιάνισμα στην πεντακάθαρη και χωρίς ιδιαίτερο θόρυβο πόλη τους, τα παρκάκια τους και την πρασινάδα τους για να σπάει η τσιμεντίλα.

Και εκεί σε πιάνει το παράπονο. Γιατί στην σύγκριση με την Πορτογαλία δεν υπάρχουν πολλές δικαιολογίες (*Βλέπε παραπάνω) για τα δυσμενή για την Ελλάδα αποτελέσματα. Γιατί γίνεται ακόμα πιο εμφανής ο μεγάλος βαθμός ευθύνης του ανθρώπινου παράγοντα για την σημερινή κακομούτσουνη πραγματικότητα μας και όχι διάφοροι εξωγενείς παράγοντες που συχνά επικαλούμαστε ( και στο τέλος καταλήγουμε ότι για όλα φταίει η Τουρκοκρατία). Αλλά τι ξέρουν αυτοί οι «κουτοπορτογαλόφραγκοι»;